«

»

Kwi 03

1 kwietnia 2019 r. odbył się ,,I Powiatowy Konkurs Piosenki Obcojęzycznej” w 108 rocznicę urodzin Patrona

1 kwietnia 2019 r.

Szkoła Podstawowa w Hucie Komorowskiej przy współpracy z GOKiB w Majdanie Królewskim zorganizowała ,, I powiatowy konkurs piosenki obcojęzycznej”, zainaugurowany w 108 rocznicę urodzin patrona szkoły Kardynała Adama Kozłowieckiego SJ ( 1911-2007).
Organizatorzy Barbara Paszkowska Dyrektor Szkoły Podstawowej w Hucie Komorowskiej wraz z Tomaszem Fortuną Dyrektorem GOKiB przywitali zaproszonych gości i uczestników konkursu. Podczas konkursu po przesłuchaniu uczestników konkursu, w trakcie obrad jury, wyświetlono z okazji 108 rocznicy urodzin patrona szkoły, film Rafała Wieczyńskiego o Kardynale Adamie Kozłowieckim SJ.
Do pierwszej edycji konkursu przystąpiło 45 osób ze szkół powiatu kolbuszowskiego, wykonywane utwory były w języku angielskim, niemieckim i hiszpańskim. Wszystkim uczestnikom serdecznie gratulujemy talentu i w imieniu organizatorów zapraszamy na kolejną edycję w 2020 roku.
Jury w składzie: Barbara Boślak muzyk, Katarzyna Cesarz kustosz Muzeum Kardynała Adama Kozłowieckiego SJ w Hucie Komorowskiej, dr Ewa Kopeć Prezes Towarzystwa Przyjaciół Huty Komorowskiej przyznało następujące miejsca.
W konkursie nagrodzono uczniów ;
w kategoriach wiekowych gimnazjum i klasy VII-VIII
I miejsce dla zespołu z PSP w Widełce
II miejsce dla zespołu z PSP w Brzostowej Górze
III miejsce dla zespołu z PSP w Kopciach
w kategorii solistów w kategorii klas gimnazjalnych i VII-VIII
I miejsce zajęła Aleksandra Stec
II miejsce Paulina Chrząstek
III miejsce Kornelia Flis
w kategorii klas IV-VI
I miejsce otrzymał zespół z PSP w Brzostowej Górze
II miejsce otrzymał zespół z PSP w Kopciach
III miejsca nie przyznano
w kategorii solistów klas I-IV
I miejsce zajął Kacper Franuszkiewicz
w kategorii zespołów klas VI- VII
I miejsce zajął zespół z PSP w Komorowie
II miejsce z Gimnazjum w Majdanie Królewskim
III miejsce z PSP w Kopciach.
w kategorii solistów Klas IV-VI
I miejsce zajęła Zuzanna Buczek
II miejsce Aleksandra Szumierz
III miejsce Julia Babula.

ADAM KOZŁOWECKI SJ warto wiedzieć!
Syn Adama i Marii z Janochów z rodziny Kozłowieckich h. Ostoja. W latach 1921–1925 uczęszczał do znanego Zakładu Naukowo-Wychowawczego św. Józefa w Chyrowie, prowadzonego przez jezuitów, a następnie kształcił się w Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu (1926–1929). 30 lipca 1929 wstąpił do zakonu jezuitów (SJ), odbył nowicjat w Starej Wsi, następnie studiował na zakonnym Wydziale Filozoficznym w Krakowie (1931–1932) i na Wydziale Teologicznym Bobolanum w Lublinie (1933–1937). Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk biskupa Karola Niemiry 24 czerwca 1937 w Lublinie, a uroczyste śluby zakonne złożył 15 sierpnia 1945 w Rzymie. W latach 1933–1934 pracował jako wychowawca młodzieży w konwikcie Zakładu Naukowo-Wychowawczego Św. Józefa w Chyrowie.
10 listopada 1939 został aresztowany przez gestapo. Początkowo więziony w Krakowie, następnie w Nowym Wiśniczu koło Bochni, w czerwcu 1940 trafił do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz (nr obozowy 1006[5]), a w grudniu 1940 do obozu Dachau (nr obozowy 22187). Doczekał wyzwolenia KL Dachau przez wojska amerykańskie 29 kwietnia 1945. Po krótkim pobycie w Rzymie wyjechał na własną prośbę na misję jezuicką do Północnej Rodezji (późniejsza Zambia). Organizował dom zakonny oraz szkolnictwo katolickie w regionie Kasisi. Od 1950 pełnił funkcję administratora apostolskiego wikariatu apostolskiego Lusaka, a 4 czerwca 1955 został mianowany biskupem tytularnym Diospolis Inferior i wikariuszem apostolskim Lusaki. Przyjął święcenia biskupie 11 września 1955 z rąk arcybiskupa Jamesa Knoxa. W kwietniu 1959 został promowany na pierwszego arcybiskupa metropolitę Lusaki. W 1966 wybrano go na pierwszego przewodniczącego Konferencji Episkopatu Zambii.
Brał udział w obradach Soboru Watykańskiego II, a także w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie. W maju 1969 na własną prośbę został zwolniony z obowiązków arcybiskupa Lusaki; umożliwił w ten sposób nominację zambijskiego księdza Emmanuela Milingo. Jako emerytowany arcybiskup (ze stolicą tytularną Potentia in Piceno) powrócił do pracy misyjnej, był proboszczem i wikariuszem w parafiach Zambii (Chingombe, Mumbwa, Chikuni, Chilalantambo, Lusaka, Mulungushi, Mpunde). Pełnił także funkcję przewodniczącego Papieskich Dzieł Misyjnych w Zambii (1970–1991).
Publikował artykuły w krakowskim „Tygodniku Powszechnym” i kolońskim piśmie „Die Katholische Missionen”; ogłaszał listy pasterskie, wydał również wspomnienia Ucisk i utrapienie. Pamiętnik więźnia 1939-1945 (1967) oraz Moja Afryka. Moje Chingombe (1998). Został uhonorowany m.in. Orderem Zasługi RP oraz zambijskim Orderem Wolności. W lutym 1998 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera Kościoła św. Andrzeja na Kwirynale. W chwili nominacji kardynalskiej arcybiskup Kozłowiecki miał 87 lat, w związku z czym nigdy nie posiadał prawa udziału w konklawe.
Zmarł rano 28 września 2007 w szpitalu w Lusace. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 5 października w stolicy Zambii na Pope’s Square. Przewodniczył im arcybiskup metropolita Lusaki Telesphore George Mpundu. Homilię wygłosił abp Medardo Joseph Mazombwe, emerytowany arcybiskup Lusaki. 4 października ciało zostało wystawione w archikatedrze w Lusace, gdzie wieczorem Mszy żałobnej przewodniczył przełożony tamtejszej prowincji Towarzystwa Jezusowego. Zmarły misjonarz został pochowany przy nowej archikatedrze Dzieciątka Jezus w Lusace.
Odznaczenia i upamiętnienie
25 maja 1985 został odznaczony przez prezydenta Kennetha Kaundę Order of the Grand Companion of Freedom w klasie Wielki Komandor. 19 grudnia 2006 otrzymał francuski Order Narodowy Legii Honorowej. 5 kwietnia 1995 prezydent Lech Wałęsa nadał mu Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 24 maja 2007 „za wybitne zasługi w pracy misyjnej, za działalność na rzecz ludzi potrzebujących pomocy, za patriotyczną postawę rozstawiającą imię Polski w świecie” odznaczony został Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski. W imieniu Prezydenta RP order wręczył kardynałowi Piotr Latawiec, dyrektor Biblioteki Głównej oraz członek Senatu Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, podczas oficjalnej wizyty Senatu Uniwersytetu w Republice Zambii, 25 lipca 2007.
Został odznaczony odznaką honorową „Zasłużony dla Województwa Podkarpackiego” Senat UKSW 22 marca 2007 postanowił nadać kardynałowi Kozłowieckiemu doktorat honoris causa. Został wręczony 25 lipca 2007.
Jego imieniem nazwano szkołę w Hucie Komorowskiej w powiecie kolbuszowskim.
Pamiątki związane z osobą kardynała – w tym jego pierścień, paliusz biskupi, piuska i pas biskupi, bulle papieskie przydzielające mu tytularne biskupstwa we Włoszech (Potenza Picena i kościół S. Andrea a Quirinale), medale i odznaczenia, w tym: Order Polonia Restituta i medal Legii Honorowej Republiki Francuskiej – przechowywane są w zbiorach Muzeum Towarzystwa Jezusowego Prowincji Polski Południowej w Starej Wsi k. Brzozowa (woj. podkarpackie).

Tablica upamiętniająca wizytę i przyjęcie Honorowego Obywatelstwa Gminy Majdan Królewski przez kardynała Adama Kozłowieckiego
27 maja 1997 otrzymał honorowe obywatelstwo gminy Majdan Królewski. 26 marca 2008 powołano w Majdanie Królewskim Fundację im. Księdza Kardynała Adama Kozłowieckiego – „Serce bez granic”[12]. Fundacja ma na celu rekonstrukcję pałacu Kozłowieckich w Hucie Komorowskiej z przystosowaniem na centrum pamięci o kardynale Adamie Kozłowieckim oraz utworzenie Diecezjalnego Centrum Misyjnego o charakterze formacyjno-edukacyjnym. W I rocznicę śmierci 2 października 2008 odsłonięto na budynku urzędu Gminy Majdan Królewski tablicę upamiętniającą wizytę i przyjęcie Honorowego Obywatelstwa Gminy przez kardynała 26 września 2011 w rodzinnej Hucie Komorowskiej zostało otwarte Muzeum im. kard. Kozłowieckiego.
Prace
• „Ucisk i strapienie. Pamiętnik Więźnia 1939-1945”, I wydanie: Kraków 1967; II wydanie w dwóch tomach: Kraków 1995; III wydanie: Kraków 2008.
• „Listy z misyjnego frontu”, wyboru dokonał i do druku przygotował Ludwik Grzebień SI, („Wśród ludu Zambii”, t. II), Kraków 1977.
• „Moja Afryka, moje Chingombe. Dzieje misjonarza opisane w listach do przyjaciół”, Kraków 1998.